Reprezentacija na Svjetskim Prvenstvima 1930-2006
Yugoslavia / Bosna i Hercegovina
Yugoslavia / Bosna i Hercegovina
| '30 | '34 | '38 | '50 | '54 | '58 | '62 | '66 | '70 | '74 | '78 | '82 | '86 | '90 | '94 | '98 | '02 | '06 | '10 |
 | Održan : | 04/06/1938 - 19/06/1938 |
| Timova : | 15 | |
| Utakmica : | 18
| |
| Golova : | 84 (4,7 po utakmici) | |
| Gledalaca : | 376,000 (20,888 po utakmici ) | |
| Finale : | Italija - Mađarska 4:2 | |
| Najbolji strelac : | Leonidas (Bra) - 8 | |
| Plasman Jugoslavije : | Nije se kvalifikovala
|
Treće Svetsko prvenstvo održano je u Francuskoj 1938. godine.
Treći Mundijal održan je u godini koja je prethodila izbijanju Drugog svetskog rata i selekcija Italije uspela je da odbrani titulu osvojenu na svom tlu, iskoristivši odsustvo nekoliko jakih ekipa iz Južne Amerike. Prvenstvo je trebalo da posluži kao pokazatelj harmonije u svetskoj fudbalskoj porodici, medjutim, Argentinci i Urugvajci nisu bili zadovoljni odlukom da se ono opet održi u Evropi i jednostavno su ostali kod kuće.
Prvi put u istoriji na šampionat su se direktno plasirali branilac trona (Italija) i organizator turnira (Francuska). Počevši od tada, šampion sveta i domaćin Mundijala bili su poštedjeni kvalifikacija za narednih 14 turnira i to pravilo bilo je na snazi zaključno sa prvenstvom u Japanu i Južnoj Koreji 2002. godine. Posle toga, automatsko učešće je ostalo privilegija organizatora, dok je svetski prvak, u konkretnom slučaju Brazil, morao da prodje kvalifikacioni ciklus.
Kao na Mundijalu 1934, od samog početka (osmina finala) se igralo po nokaut sistemu. Italijani su tu fazu prebrodili uz dosta sreće, pošto su u reprizi polufinala olimpijskog turnira 1936. savladali Norvešku sa 2:1, tek posle produžetaka.
Prvi i jedini put, na završnici SP pojavile su se Kuba (zato što je Meksiko otkazao) i Holandska Istočna Indija (buduća Indonezija). Kubanci su remizirali sa Rumunijom (3:3), a pobedom od 2:1 u ponovljenom meču osmine finala stekli su pravo da ih Švedska u četvrtfinalu porazi katastrofalnim rezultatom 8:0. Selekcija holandske kolonije izvukla je Madjare i odmah se oprostila od šampionata, izgubivši sa 6:0.
Usamljeni predstavnik Južne Amerike bio je Brazil. Iako sa velikim brojem debitanata, "karioke" su u prvoj rundi pobedile Poljsku sa 6:5, a onda u ponovljenom četvrtfinalnom sudaru i aktuelne vicešampione, Čehoslovake (2:1). Prvi njihov susret završen je opštom tučom, koja je u krajnjem bilansu dala trojicu isključenih fudbalera i dvojicu u bolnici.
Francuska je na startu bila bolja od Belgije (3:1), ali je na sledećem koraku poklekla pred moćnim Italijanima (1:3). Tada je postalo jasno da će to biti prvi Mundijal na kom neće trijumfovati reprezentacija domaćina.
Gledano po kvalitetu, Brazilci su u polufinalni okršaj sa "azurima" ušli kao favoriti, medjutim, dve utakmice sa Česima za samo tri dana rezultirale su iscrpljenošću nekolicine standardnih igrača, medju kojima i sjajnog golgetera Leonidasa. Selektor Adeniar Pimienta odlučio je da ga odmori i to se pokazalo presudnim u meču koji su Italijani rešili u svoju korist sa 2:1.
Madjarska je u polufinalu oduvala Švedjane sa terena (5:1), ali nije impresionirala Italijane, koji su u odlučujućem okršaju, 19. juna u Parizu, potvrdili klasu pobedom od 4:2 (Kolausi 6, 35, Piola 19, 82 - Titkoš 8, Šaroši 70). Djino Kolausi postao je prvi fudbaler koji je u finalu Mundijala bio dvostruki strelac - Silvio Piola je za ulazak u istoriju zakaznio pedesetak minuta - a Italija se drugi put zaredom popela na krov sveta. Na sledeće slavlje čekali su 44 godine, do SP u Španiji 1982.
Kapiten Madjarske Djerdj Šaroši kasnije je izjavio da su on i njegovi saigrači "gubitkom utakmice spasili 11 mladih života", pošto je diktator Benito Musolini uoči finala, navodno, poručio italijanskim fudbalerima da "pobede ili umru".
Bio je to poslednji Mundijal u periodu izmedju dva rata. Potpredsednik FIFA dr Otorino Barasi, po nacionalnosti Italijan, tokom šest godina rata je čuvao - i sačuvao - pehar u kutiji za cipele, ispod svog kreveta!
Svetsko prvenstvo 1938. u Italiji: Jugoslavija ponovo stala u kvalifikacijama
| KSP | 10.10.1937 |  Poljska | - |  Jugoslavija | 4-0 | (2-0) |
| KSP | 03.04.1938 | Jugoslavija | - | Poljska | 1-0 | (0-0) |
Reprezentacija Jugoslavije drugi put zaredom nije uspela da prebrodi kvalifikacije, koje su za Mundijal u Francuskoj bile još jednostavnije nego za prethodni. Jedini protivnik plavima bila je Poljska i igralo se u dva meča, kao danas u evropskim kupovima.
Poljaci su 10. oktobra 1937. u Varšavi završili lavovski deo posla, pobedivši rezultatom 4:0, a jedan od golova postigao je Ernest Vilimovski, kasnije četvorostruki strelac u pomenutom "vatrometu" koji su oni i Brazilci priredili na startu Mundijala. Revanš utakmica u Beogradu, 3. aprila 1938, predstavljala je samo formalnost. "Pirovu pobedu" od 1:0 našem nacionalnom timu je doneo veteran Blagoje Marjanović u 65. minutu.
Selektor Jugoslavije u tim kvalifikacijama bio je Svetozar Kika Popović, a kostur ekipe sačinjavali su igrači beogradskog BSK-a (budućeg OFK Beograda) i zagrebačkog Gradjanskog.
| '30 | '34 | '38 | '50 | '54 | '58 | '62 | '66 | '70 | '74 | '78 | '82 | '86 | '90 | '94 | '98 | '02 | '06 | '10 |